سطوح مختلف بلوغ برنامه ریزی و کنترل پروژه در سازمان ها

طنز تلخ زیر واقعیتی است بس اسفناک از کشور عزیزمان ایران

سطوح مختلف بلوغ برنامه ریزی و کنترل پروژه در سازمان ها به موارد ذیل تقسیم می شود:

- سطح یک: معمولا در این سازمان ها به بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه بخش نقاشی اطلاق می شود و مکرر به آنها گفته می شود همه چیز را که از سایر بخش ها دریافت می کنید، پس شما چه می کنید؟ در این گونه سازمان ها، بخش برنامه ریزی تا چند ساعت دیگر از حضورش در پروژه مطمئن نیست!!! احتمالا لابی هایی که همواره بر علیه آنها در حال توطئه بوده اند به هدف خود نزدیک می باشند که آن هم حذف بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه می باشد تا به راحتی هر کاری می خواهند انجام دهند!!!

- سطح دو: در این سازمان ها بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه تا حدی به رسمیت شناخته می شود آن هم به عنوان کارگران نگهبان و مُفَتِشان پروژه که باید دائم در هر کاری سَرَک بکشند و باید در مورد همه چیزی بدانند!!! معمولا در این سطح از بلوغ، کامپیوتر و استفاده از نرم افزارهای برنامه ریزی و کنترل پروژه قرتی بازی تلقی شده و تاکید بر راهپیمایی کارشناسان برنامه ریزی و کنترل پروژه در راه پله ها جهت نگهبانی و نظارت بر پروژه از اولویت هاست.

- سطح سه: در این سازمان ها، اهمیت جایگاه بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه (البته به صورت غیر سیستمی) بیش از کل تاریخ بوده آن هم تنها در شرکت های خفن و نامبر وان که در آنها بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه وظیفه جادوگری و اعجاز را به عهده دارد!!! بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه باید برنامه مناسبی از پروژه را تهیه و به روز نماید، البته به تنهایی!!! چون باید تمام پروژه را از فوت آب باشد!!! حتی اگر نظرش در تضاد با بخش های متخصص پروژه باشد قطعا باید به تنهایی بر اساس نظر خود عمل کند!!! در این سازمان ها معمولا از رشته های غیر صنایعی و بیشتر در مورد موضوع پروژه استفاده می شود که معمولا این افراد از دید سیستمی برخوردار نبوده و مانند یک سرپرست کارگاه عمل می کنند!!!


- سطح چهار: در این سازمان ها که تا حد بسیار زیادی قدر شناس سیستم مدیریت پروژه و این بحث ها هستند، معمولا بر و بچه های صنایعی را بیشتر استخدام می کنند و با استفاده از کلام و ابزار مناسب سعی در عدد سازی جهت ماله کشی نواقص مدیریت پروژه و سازمان دارند!!! معمولا بچه های بخش برنامه ریزی و کنترل پروژه در جلسات تاکید بر مدرک PMP خود دارند!!! بالاخره من PMP دارم!!!

/ 2 نظر / 44 بازدید
حسین

سلام مطالب مفیدی میزارین من مدت زیادی است مدام از وبلاگ شما استفاده می کنم از این بابت بسار متشکرم . من صنایع خوندم ، ک پ راهسازی کار کردم ولی مدتی است از ک پ دور بودم یه منبعی می خوام که مفاهیم ک پ رو خوب یاد بگیرم اگه نظرتون رو بفرمایید ممنون می شم .

محمد حقیقی

با سلام و خسته نباشید،مطالبی که عنوان فرمودید کاملا درست میباشد بنده تقریبا ده سال در امور برنامه ریزی و کنترل پروژه فعالیت دارم یکی از دلایلی که در پروژه های ایران به کنترل پروژه بها نمیدهند به نظر من عبارتند از :1_عمدتا مدیران پروژه دید کاملی نسبت به برنامه ریزی و کنترل پروژه ندارند2- مدیران به دیگر قسمتها که به قول خودشان پول ساز است مانند اجرا و دفتر فنی بیشتر اهمیت میدهند در صورتی که اگر بتوانند از برنامه ریزی و کنترل پروژه استفاده کنند و هزینه های پنهان پروژه مانند پرت منابع شناسایی شود، هزینه های گزافی از پروژه کاسته میشود3-در پروژه های ایران چاپلوسی و حرافی حرف اول را میزند و مدیران و سرپرستان کارگاهها به کسانی پر و بال میدهند که فقط از آنها به به و چه چه کنند ولی پرسنل کنترل پروژه خیر4-نقص در نیروهای کنترل پروژه،متأسفانه در ایران برنامه ریزی و کنترل پروژه در پروژه هایی که مدیریت کلان از آنها پشتیبانی نموده است نتوانستند ارزش خود را به اثبات برسانند و مدیران همیشه به عنوان هزینه بی مورد به کنترل پروژه نگاه کرده اند5-عدم تعریف سیستم بومی سازی شده جهت فرایند تبادل اطلاعات،دلایل دیگری نیز وجود دارد که...